บทที่ 94 แม่ช่วยผมได้ไหม?

"แล้วมึงมานั่งเศร้าแดกเหล้าเนี้ยนะ?"

"มันแก้เหี้ยอะไรได้มั้ย!?"

เหมันต์เอามือเสยผมยุ่ง ๆ ก่อนจะหัวเราะให้ตัวเอง...

เสียงหัวเราะนั้นเต็มไปด้วยความขื่นขม

"กูควรทำยังไงวะ สิงหา..."

เสียงของเขาแผ่วเบา แต่หนักอึ้งไปด้วยความรู้สึกที่แม้แต่ตัวเขาเองยังไม่อยากยอมรับ

"กูอยากให้เธอกลับมา..."

"แต่กูแม่งทำลายเธ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ